Site Loader
Amira Duynhouwer studeerde dit jaar af aan de filmacademie, onder andere met de korte film Kimya, die op het NFF te zien is. Voor WBM schrijft ze mee aan een jeugdserie voor NPO3 en de WBM-original Het Jaar Van. Het is negen uur ’s ochtends. Ik droom nog. Een opnameleider vloekt dat alle mobieltjes op vliegtuigstand moeten. Ik schrik wakker door het gedempte geluid van de telefoon onder mijn kussen. Het is Randa. Ik zit meteen rechtop. Kak.

Op welk spoor ik sta. Ze staat op het punt de trein in te stappen. Logisch natuurlijk, we hadden een kwartier geleden afgesproken. We gaan naar Hilversum, naar de KRO NCRV Denktank. Het is mijn eerste echte klus als scenario schrijver. En ik ga te laat komen.

Ik open de 9292OV app. Het gaat me een 58 minuten kosten om in Hilversum te komen. That won’t do.

Zo ga ik mijn schrijverscarrière niet beginnen. Dat weiger ik. Ik wil verdomme Oscar Wilde zijn, niet Hank Moody.

Dus toets ik het nummer van de taxicentrale in. In de taxi kalmeer ik eindelijk een beetje. Mijn moeder is taxi chauffeur, misschien heeft het daarmee te maken. Ik vraag Mohammed (aan iemand op wiens achterbank je je panty nog moet aantrekken stel je je even voor) te gassen. Hij moet lachen. Wat ga ik doen? Ik realiseer me dat ik dat ook nog niet weet. Een potentiële hitserie bedenken? I hope?

Eenmaal daar kom ik aan bij Roast Bar & Grill, waar we boven in een zaaltje vergaderen. Randa en Marielot zijn er al. Samen met wat voelt als de hele afdeling Drama van de KRO NCRV. Ik probeer opgewekt aan te sluiten. De stress is nog niet helemaal uit mijn lijf, mijn blouse plakt aan mijn rug. Ze zijn een introductie ronde aan het doen en grapjes over hun leeftijd aan het maken. Van wanneer tot wanneer ben je een millennial? Of gen Y of X?

Er liggen overdreven veel bonbons en boterkoeken op tafel. Ik ben afgeleid. Honger. Maar niemand raakt ze aan. Dus ik ook niet.

Wie ik ben? Ik ben 24. Wel een millennial dus. Heh sorry, en mijn naam is Amira. Waar hou ik van? Ik schrijf graag over families, menselijke relaties. Ongemak, gêne, verdriet, geluk en alles ertussen. Ik zeg niet dat deze situatie bij uitstek iets is wat ik in een scenario zou schrijven. Uit angst dat de grap slecht valt.

Aan het einde van de middag vermoed ik dat ze best gelachen hadden.

We maken lijstjes van dingen die we mooi vinden en proberen de rode draad te vinden in wat ons aantrekt. Alles van Gilmore Girls tot Rundfunk komt voorbij. We leren elkaar kennen. Het voelt een beetje als in een nieuwe klas komen.

Aan het einde van de tweede dag lopen Marielot, Randa en ik terug naar het station. We hebben binnen twee sessies drie best wel goede plannen voor series bedacht, ook al zeggen we het zelf. Zouden ze gemaakt worden? Met ons? Randa maakt haar sigaret uit en haalt haar schouders op. Dat zie je vanzelf wel. Dat is nu juist het spel. Marielot glimlacht.

We stappen de trein in en laten Hilversum voor nu even achter ons. Ik moet denken aan Mohammed, die beloofde de aftiteling van Nederlandse series vanaf nu in de gaten te houden. Dat doet me meer goed dan hij zou denken.

Later krijg ik nog een berichtje van Willem: “ Makker, kreeg een bericht van Mascha dat ze het erg leuk vonden en onder de indruk van jullie waren. Well done dus!”

Meteen erachteraan : “en kom volgende keer op tijd verdomme”

Ik glimlach, om de quasi strenge woorden van Willem. Al moet ik een helikopter pakken, de volgende keer ben ik op tijd. Van binnen juich ik. De volgende keer.

De Denktank is een tweemalige bijeenkomst voor aanstormende schrijvers, georganiseerd door WBM en KRO/NCRV. Na afgelopen editie is de daar bedachte serie CHINA GIRL bij diezelfde omroep in ontwikkeling gegaan.